Het Voedselbos in Groningen: samen de vruchten plukken

De missie van twee idealisten met groene vingers krijgt nu gestaag vorm.
@media (max-width: 679px){#fig-60ca834eccf8f img.lazyloading{background: #eee;}#fig-60ca834eccf8f img{#fig-60ca834eccf8f img.lazyloading{width: 470px;height: 470px;}}@media (min-width: 680px) and (max-width: 680px){#fig-60ca834eccf8f img.lazyloading{background: #eee;}#fig-60ca834eccf8f img{#fig-60ca834eccf8f img.lazyloading{width: 624px;height: 624px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-60ca834eccf8f img.lazyloading{background: #eee;}#fig-60ca834eccf8f img{#fig-60ca834eccf8f img.lazyloading{width: 1290px;height: 726px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-60ca834eccf8f img.lazyloading{background: #eee;}#fig-60ca834eccf8f img{#fig-60ca834eccf8f img.lazyloading{width: 948px;height: 533px;}}Voedselbos

Wie door z’n oogharen kijkt ziet het voor zich: lommerrijke slingerpaadjes die heuvel op, heuvel af langs vruchtbare akkertjes leiden, voorbij struiken vol bessen en noten. Rijp fruit bovenin en op hurkhoogte eetbare paddenstoelen. Maak een ommetje en pluk gerust wat je nodig hebt in het “romantische voedselbos” dat het Groninger Westpark herbergt. Wat de grote droom van twee mensen was, wordt het rijk van iedereen.

Let wel: dit is een meerjarenplan, dus heb voorlopig nog wat geduld. Het begin is er. Straks gaan landbouw en Moeder Natuur hier hand in hand. Pure harmonie in een duurzaam voedsellandschap, dat is in een notendop het ideaalbeeld van PlukN. De stichting die René Davans (32) en zijn partner Helena Lei (31) oprichtten om hun gezamenlijke, grote droom te verwezenlijken: een plek waar gewassen, bomen en struiken vrij kunnen groeien, een plek die iedereen naar eigen behoefte gebruiken mag. De missie van twee idealisten met groene vingers krijgt nu gestaag vorm. Ze willen niet alleen zélf in hun eigen kostje voorzien, maar gunnen ook anderen de beleving van je eigen, biologische eten oogsten.

@media (max-width: 680px){#fig-60ca834ecd4cf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-60ca834ecd4cf img{#fig-60ca834ecd4cf img.lazyloading{width: 624px;height: 0px;}}@media (min-width: 681px) and (max-width: 1320px){#fig-60ca834ecd4cf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-60ca834ecd4cf img{#fig-60ca834ecd4cf img.lazyloading{width: 980px;height: 0px;}}@media (min-width: 1321px){#fig-60ca834ecd4cf img.lazyloading{background: #eee;}#fig-60ca834ecd4cf img{#fig-60ca834ecd4cf img.lazyloading{width: 1272px;height: 0px;}}
René Davans en Helena Lei | Foto: Jesse van Beest Media

Later als we groot zijn
Toen ze elkaar een jaar of acht geleden leerden kennen, speelden René en Helena al snel met een mooie gedachte, een toekomstdroom. ‘Samen een boerderijtje kopen met dieren en een moestuin maken, echt zelfvoorzienend zijn. Ja, dat doen we later als we groot zijn.’ Maar waarom wachten? Waarom niet nú? Zo rijpte een idee om een gemeenschappelijke plek te creëren, waar zij samen thuis zouden komen en waar de natuur zich prima redt zonder al teveel menselijke bemoeienis. In de geest van de permacultuur. Dat - een afkorting van permanente agricultuur - staat kortweg voor een gezondere samenwerking tussen mens en natuur. Niets wordt verspild (geen afval, fors minder energieverbruik) en de gewassenrijkdom die ontstaat zorgt voor meer biodiversiteit, wat weer uitermate gunstig is voor onder meer bijen en insecten. Een loffelijk streven natuurlijk, ook in Groningen, maar waar…? ‘De zoektocht naar grond was het moeilijkste.’

Meer lezen over het Voedselbos? Dit verhaal verscheen in Noorderland 2021-2. Dit nummer is nu verkrijgbaar in de winkel en onze webshop.

Laatste nieuws