Schatgraven

Foto: Kloeg008 / iStock

Middagje schatgraven? Begin ‘es op zolder. Dáár bewaren veel mensen hun meest dierbare bezittingen. Geen waardepapieren, maar doodgewone dingetjes. Tastbare herinneringen aan iets, of iemand. Fotoboeken, liefdesbrieven, knipselmappen, haar eerste schoentjes, zijn briefje vol hanepoten. De wereld aan speldjes, suikerzakjes en andere (bijna) complete verzamelingen.

In de loop van ons gezinsleven en in het kielzog van verhuiswagens zijn helaas wel wat “schatten” gesneuveld. Maar het zoldergevoel bleef; zet me naast zo’n doos memorabilia en je hebt geen kind meer aan me. Of liever gezegd: het kind komt juist weer boven!

Toen we laatst thuis aan ’t klussen en ruimen waren, stuitte ik weer op het kartonnen doosje van mijn oma. Daarin bewaarde zij haar mooie zilveren armband. Toen ik 16 jaar werd gaf ze dat doosje met armband aan mij en ik draag het nog altijd graag bij een speciale gelegenheid. Ook het doosje is prachtig: een simpel bakje met een deksel erop, maar aan de onderkant heeft opa een gouden sticker geplakt met zijn naam en adresgegevens erop. Zo’n sticker plakte hij op alles wat volgens hem waarde had. En dát maakt zelfs het eenvoudige doosje van onschatbare waarde voor mij. 

Waarschijnlijk heeft iedereen thuis wel zo’n eigen schat van betekenis. Ook buiten, in ons Noorderland, liggen de topstukken voor het oprapen: een collectie van eeuwen die we tot onze eigen cultuur rekenen en koesteren. Ze zijn – soms letterlijk – verankerd in het landschap of verweven in onze taal, ze gaan schuil achter museale gevels en zijn voorgoed verbonden met de geschiedenis van de streek.

Voor dit nummer gingen we spoorzoeken en schatgraven in de “achtertuin” van het Noorderland. Het resultaat? Onze redacteuren kwamen terug met rode konen en armen vol verhalen. Lees maar.

Rodi Nijp-van Reeken
Hoofdredacteur

Haal het maartnummer van Noorderland in de winkel of bestel 'm hier.