Rosa da Silva: 'Vroeger maakte ik me weleens druk over m’n accent, maar dit is wie ik ben, het past bij mij'

Rosa, we gaan terug naar je roots: Klazienaveen. Hoe heeft opgroeien in Drenthe je gevormd?

‘Opgroeien in een Drents dorp was voor mij vooral heel leuk, vrij en ruim. Nu ik al jaren in de Randstad woon, zie ik het verschil pas goed. In Amsterdam ligt alles binnen handbereik; het is een snelle, soms doorgedraaide wereld. In Drenthe ging alles op een ander tempo. Ik vond het bijvoorbeeld heerlijk om ver te fietsen: drie kwartier heen en drie kwartier terug naar school, door weer en wind. De mentaliteit was simpel: handen uit de mouwen en we dóén het gewoon. Dat maakt je weerbaar. Omdat in Amsterdam alles op een presenteerblaadje ligt, mis ik het weleens om ergens echt moeite voor te moeten doen. Jongeren uit de Randstad zijn daarin soms wat verwend, vind ik. In het noorden leer je sneller dat niks vanzelf gaat.’

Je hebt een Portugese vader en een Drentse moeder: een heerlijke combinatie, en vandaar ook je prachtige achternaam.

‘Klopt. Mijn vader vertrok in de jaren zeventig uit Portugal en ontmoette mijn moeder in Parijs. Ze hebben een tijd apart gewoond, tot mijn moeder resoluut zei: “Ik wil terug naar Nederland, naar Drenthe, een eigen winkel beginnen.” Dat werd uiteindelijk een schoenenzaak in Klazienaveen. Thuis kookte mijn vader altijd Portugees en luisterde ondertussen naar Portugese fado, traditionele volksmuziek. Twee of drie keer per jaar gingen we naar Portugal om familie te bezoeken. Dat voelde nooit als “op vakantie gaan”; het was echt mijn tweede thuis.’

Ze zeggen in het noorden weleens: 'Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg.' Hoe verhoudt die nuchtere instelling zich tot dat bekende Portugese temperament?

‘Och, ik vind dat altijd zo’n gekke uitspraak. Ik vind het juist leuk als iets heel anders is. Vroeger vond ik die Drentse nuchterheid niet zo sprankelend — saai zelfs. Als puber denk je dat de echte wereld ergens anders is en dat er nog zoveel te ontdekken valt.’

Mensen hebben bij Drenthe vaak een dromerig, groen beeld met schapen en boerderijen. Was dat bij jou ook zo?

‘Nee, totaal niet. Mensen denken vaak dat ik tussen de koeien opgroeide, maar ik woonde gewoon boven de schoenenwinkel van mijn ouders, midden in het centrum van Klazienaveen. Ik vind het soms stiekem best jammer hoor, dat ik niet echt in de vrije natuur ben opgegroeid. Ik kan daar nu namelijk enorm naar verlangen: dicht bij de natuur zijn, een eigen moestuintje... Wauw, dat lijkt me fantastisch. Het grappige is dat ik wel uit de provincie kom, maar eigenlijk bar weinig weet van de lokale flora en fauna.’

Over vooroordelen gesproken: in 1995 deed je als klein meisje mee aan de Mini Playbackshow van Henny Huisman. Er werd toen hard gelachen in de zaal toen je zei dat je uit Klazienaveen kwam.

Ja, dat is me altijd bijgebleven. Na die uitzending dacht ik dat ik af moest rekenen met mijn Drentse roots om een “echte ster” te kunnen worden. Hardnekkige misvattingen over het noorden kom ik in de Randstad nog steeds tegen. In de theaterwereld heerst soms toch een wat elitair beeld over “de provincie”: dat we achterlopen, dat het er saai is, of dat iedereen op klompen loopt.’

Je verhuisde op jonge leeftijd van Drenthe naar Amsterdam voor de Kleinkunstacademie. Hoe was die overgang?

‘Ik voelde me in het begin wel een boerinnetje, hoor. Ik kreeg te horen dat ik te provinciaal was. Dan zeiden ze bijvoorbeeld: 'Jezus, jouw accent past echt niet bij jouw uiterlijk.' Vroeger kon ik me daar ontzettend druk om maken, maar nu denk ik: joh, wat maakt het uit? Dit is wie ik ben en het past bij mij. Voor mijn werk is het bovendien heel handig: voor bepaalde klassieke rollen moet je het Drentse accent even uitzetten, maar als ik noordelijke voorstellingen speel – zoals nu - is het juist een verrijking. Ik zet het “aan” en het geeft meteen authenticiteit.’

Je bent nu terug in het noorden voor De Graanrepubliek. Kende je dit verhaal al?

‘Heel eerlijk? Nee. Toen ik het script las, dacht ik meteen: waarom wist ik dit niet? Waarom hebben we dit nooit op school geleerd? Het is zo'n belangrijk en indrukwekkend onderdeel van onze noordelijke geschiedenis.’

Verder lezen

Het volledige interview met Rosa da Silva lezen? Dit verhaal vind je in de nieuwste editie van Noorderland, nu te koop in winkels in heel Nederland en gemakkelijk online te bestellen via onze webshop.

In dit nummer proeven we Groningse geitenkaas, proosten we met acteur Marcel Hensema met zijn nieuwe limonade Spritzema en blikken we alvast vooruit op een heerlijk oogstfeest in Drenthe. Dit – en nog veel meer – lees je nu in onze nieuwe editie.