Waarom zelfgemaakte vanillevla zoveel beter smaakt dan uit een pak (en de simpele truc voor de juiste dikte)

Vla is een echt Nederlands fenomeen. Onze grootouders stonden vroeger nog trouw bij het fornuis te roeren in een geëmailleerd pannetje, maar in de loop der jaren heeft het kartonnen pak die plek overgenomen. Lekker makkelijk natuurlijk, maar qua smaak haalt fabrieksvla het niet bij het origineel. Om de vla uit de fabriek lang houdbaar te houden, wordt er gewerkt met meelverstevigers en aroma's. Zonde eigenlijk, want met verse volle melk, eidooiers en echt vanillemerg krijg je een smaak die veel dieper en romiger is. Het maken is bovendien helemaal niet ingewikkeld: het vraagt vooral om een rustig vuur en een beetje geduld bij het roeren.

Ingrediënten voor 4 personen:

• 500 milliliter volle melk
• 35 gram suiker
• 20 gram maïzena
• 3 eidooiers
• 1 vanillestokje

Zo maak je zelf vanillevla:

1. Snijd het vanillestokje in de lengte open en schraap met de achterkant van een mesje het merg eruit. Doe het merg én het lege stokje samen met de volle melk in een steelpan.
2. Verwarm de melk op laag vuur tot hij bijna kookt. Zet het vuur uit en laat de vanille 10 minuten intrekken. Vis daarna het stokje uit de pan.
3. Klop in een kom de eidooiers, de suiker en de maïzena met een garde tot een glad papje zonder klontjes.
4. Giet al roerend een klein scheutje van de warme melk bij het eimengsel. Door dit temperen warmen de eieren langzaam op en voorkom je dat ze meteen stollen.
5. Schenk het eimengsel terug in de pan bij de rest van de warme melk.
6. Zet de pan op een laag vuurtje en blijf rustig roeren. Je merkt dat de vla na 3 tot 5 minuten langzaam indikt. Laat het mengsel niet koken.
7. Zodra de vla mooi aan de achterkant van je lepel blijft hangen, giet je 'm over in een schaal.

Bekijk ook

Een klassieker in een nieuw jasje: zo bak je een cake met de smaak van Friese dúmkes | Noorderland

Waarom het misgaat (en hoe je dat voorkomt)

Het maken van vla is simpel, maar het valt of staat met de temperatuur van je fornuis. Draai je het vuur te hoog, dan stollen de eidooiers te snel en eindig je met zoete roereieren. Blijf er dus bij en houd het vuur laag.

Blijft de vla juist waterig? Dan heeft de maïzena net te weinig hitte gehad om zijn werk te doen; het mengsel moet echt even goed warm worden om te binden. En dan is er nog het bekende vel. De een vindt het verschrikkelijk, de ander duikt er het liefst als eerste in met een lepel. Wil je liever een strakke, gladde vla? Leg dan meteen na het koken een stukje vershoudfolie direct op de warme vla. Laat je de schaal zo op het aanrecht afkoelen, dan ontstaat vanzelf dat nostalgische velletje.

Zo serveer je 'm

Warme vla is heerlijk over verse bosbessen, frambozen of gebakken appeltjes met een snuf kaneel. Wil je de kleinkinderen blij maken? Schenk dan een dun laagje rode limonadesiroop onder in een hoog glas en giet de vla er rustig bovenop voor een ouderwetse vlaflip.

Dek de schaal af als je wat overhoudt; in de koelkast blijft de vla 2 dagen goed. Koud uit het schaaltje is hij de volgende dag misschien wel net zo lekker.