De Wadden zoals je ze zelden ziet: de foto's van Anja Brouwer gaan de hele wereld over

Het moeten er minstens 30.000 zijn. Kanoeten die overtijen op een buitendijkse kwelder aan de zuidwestkust van Ameland. Het is hun geliefde halte, een hoogwatervluchtplaats voor wadvogels. De grote strandlopers rusten er uit, ze slapen of poetsen hun veren, en wachten geduldig tot het water zakt.

Want dan is het weer showtime en opent het “Wadden-wegrestaurant”, met een royaal lopend buffet van wormen, kreeftjes en schelpdieren. Om dat ijzeren ritme van rust en actie niet te verstoren, verplaatst Anja Brouwer (56) zich in de dekking van de dijk.

Tot het in een oogwenk is gedaan met de rust. Gealarmeerd door een onzichtbare kracht – een roofvogel misschien? – vliegt de zwerm als op afspraak op, om tientallen meters verder neer te strijken. Het zwak gemurmel zwelt in no-time aan tot een openluchtconcert van luid gekwetter; het volume doet denken aan een vloedgolf die komt aangerold en met veel geweld op de kust stuk breekt.

Dat is het moment waarop Anja Brouwer heeft gewacht. Gehóópt. Ze knipt als een bezetene, legt elke fractie van de acute beweging vast. En straalt van oor tot oor, omdat zij, heel even maar, getuige van dat onverwachtse spektakel mocht zijn. ‘Alleen al dat geluid van duizenden vogels in de lucht, de massaliteit. Dat is zó indrukwekkend. Dat blijft imposant.’

Waddenambassadeur

Het gekke is dat passanten Anja en haar telelens vaak eerder zien dan die duizenden vogels. Een vrouw alleen met het vizier op de gevleugelde gasten. Scholeksters, kanoeten, bonte strandlopers, rosse grutto’s, plevieren. Sommige soorten bivakkeren het jaarrond op “haar” eiland. Anderen zijn van ver gekomen. Ze pauzeren om energie op te doen, zijn op doorreis voor voedsel of broedsel.

Anja blijft altijd op gepaste afstand. Een licht gecamoufleerde gestalte op een waterdicht kniekussen. Soms ligt ze languit op haar buik, achter zo’n joekel van een telelens. Een statief of bonenzak onder de camera geschoven, voor een stabiele ligging. Dan wacht ze af, geduldig, en pakt haar moment. ‘Het liefst fotografeer ik alleen,’ had de veelgeprezen natuurfotografe ons al toevertrouwd. ‘Dan heb ik focus.’ 

\Ik voel me heel erg gezegend dat ik hier geboren ben en mag wonen'

Tegelijk zijn daar ook andere eilandgasten die voor afleiding zorgen, die met vragen komen, wandelend of spontaan langs fietsen. En als “gastvrouw” op Ameland voelt Anja ook de behoefte om haar aanwezigheid te verklaren. Als ook de noodzaak om recreanten te wijzen op al het moois en kwetsbaars dat zich in hun blikveld afspeelt.

‘Kijk dan. Kijk eens góed wat daar verderop gebeurt,’ wil ze toeschouwers graag meegeven. ‘Word je bewust van wat je ziet, en hoe bijzonder waardevol dat is.’ Het is de boodschap die komt met de verantwoordelijkheid van het gastheerschap in dit unieke getijdengebied. Het liefdevol doceren. Dat past bij haar rol als ambassadeur van Werelderfgoed Waddenzee. Een eretitel, wat Anja Brouwer betreft. ‘Ik voel me heel erg gezegend dat ik hier geboren ben, en mag wonen. Dat maakt me heel gelukkig. Dat gevoel wil ik ook graag op anderen overbrengen.’

Verder lezen

Het volledige interview met fotograaf Anja Brouwer lezen? Dit verhaal vind je in de nieuwste zomereditie van Noorderland, nu te koop in winkels in heel Nederland en online te bestellen via onze webshop.

In deze editie spreken we met topschaatsster Femke Kok, ontdekken we het Noord Nederlands Orkest op Lowlands, proeven de sfeer van de Groningse Vierdaagse en gaan we “terrashoppen” langs het Sneekermeer. Dit – en nog veel meer – lees je nu in ons nieuwste, extra zomerse nummer.