Bauke Mollema blikt terug op zijn wielercarrière: ‘Ik durfde er totaal niet aan te denken’

Een nuchtere Groninger in de wereldtop

Bauke Mollema (Groningen, 26 november 1986) groeide uit tot een van de succesvolste én populairste Nederlandse wielrenners van zijn generatie. Met etappezeges in de Tour de France en de Vuelta, én klinkende overwinningen in monumenten als de Ronde van Lombardije en de Clásica San Sebastián, schreef hij wielerhistorie.

Toch bleef Mollema bovenal zichzelf. Bekend om zijn onverzetelijkheid, zijn karakteristieke 'harkende' klimstijl en zijn uitzonderlijk hoge pijngrens, voer hij altijd zijn eigen koers. Hij verruilde de collegebanken van de Rijksuniversiteit Groningen – waar hij begon aan een studie Economie & Management – voor het profpeloton. Maar ondanks alle successen en zijn latere woonplaats Monaco is Mollema de nuchtere Groninger gebleven voor wie de liefde voor de sport altijd vooropstond.

De schoolfiets van Zuidhorn naar Groningen

Waar de meeste profs al van kinds af aan in de jeugdcategorieën koersen, begon Mollema pas op zijn achttiende met georganiseerd wielrennen. 'Ik durfde er totaal niet aan te denken dat ik zo’n mooie carrière zou krijgen. Pas later begon het ineens echt goed te gaan,' vertelt hij. 'Mijn eerste wedstrijd reed ik pas toen ik 18 was, dat is in het huidige peloton echt ondenkbaar. Maar ik was een snelle leerling.'

Toch lag de basis er toen al. Als middelbare scholier fietste hij dagelijks van Zuidhorn naar het Kamerlingh Onnes College in Groningen. Iedere dag 11 kilometer heen en 11 kilometer terug – en steeds een beetje sneller. Eind 2004 meldde hij zich aan bij de Noordelijke Wielervereniging Groningen (NWVG). Drie jaar later was hij al prof.

De gekte rond "Bau & Lau"

Het grote publiek sloot Mollema definitief in de harten tijdens de Tour de France van 2013. Samen met zijn eveneens Groningse ploeggenoot Laurens ten Dam ontketende hij een heuse "Bau & Lau"-gekte in Nederland. Door hun no-nonsense instelling en strijdlust stalen de twee noorderlingen de harten menig wielerfan.

'Het waren hele magere jaren geweest voor de Nederlandse wielerfans. Als land speelden we al lang geen rol meer in het algemeen klassement,' herinnert Bauke zich. 'Toen reden Laurens en ik ineens heel lang mee voor het podium. Dat was heel speciaal. Het voelde echt of heel Nederland achter ons ging staan.'

Genieten op de Cauberg

Nu de grens van 40 jaar in zicht komt, voelt Mollema dat het mooi is geweest. Het herstel duurt langer en de sport vraagt steeds meer van het gezinsleven. Spijt heeft hij echter geen moment, wel dankbaarheid.

Mollema staat daar bewust bij stil. 'Tijdens mijn laatste Amstel Gold Race reden we voor de laatste keer de Cauberg op. Toen dacht ik bij mezelf: ik kan beter even goed om me heen kijken en genieten van al dat publiek. Al die enthousiaste mensen, al die aanmoedigingen. Dat was echt mooi om mee te maken.'

De toekomst: eerst helemaal niets

Wat de toekomst brengt na bijna twee decennia topsport? Mollema blijft er nuchter onder. 'Eerlijk gezegd: ik weet het niet. We wonen nog altijd in Monaco en denken er al lange tijd over om terug te keren naar Nederland, maar we stellen dat steeds uit. Voorlopig ga ik eerst eens helemaal niets doen en thuis mijn plekje proberen te veroveren. Daar kijk ik wel naar uit. Eens even helemaal niets doen lijkt me heerlijk.'

Benieuwd naar de mooiste anekdotes uit de Tour de France, zijn herinneringen aan de Curaçao Race en Baukes eerlijke visie op de huidige wielersport? Je leest het volledige interview in de nieuwste editie van Panorama (nummer 32), die op woensdag 5 augustus verschijnt. Je koopt 'm via deze link of gewoon in de winkel.