Leve de man van de SRV: herinneringen aan de rijdende boodschappenbus van toen

Het ontstaan van een rijdend succes

Het idee achter de mobiele winkelvloot ontstond halverwege de jaren 60 uit een samenwerking tussen verschillende Nederlandse groothandels. De letters van SRV stonden oorspronkelijk voor 'Samen Rationeel Verkopen', maar al snel gaven de consumenten er een eigen draai aan: voor hen stond de afkorting simpelweg voor de service die zij wekelijks aan de drempel ontvingen. Het concept bleek een schot in de roos en groeide uit tot een landelijk fenomeen met eigen spaarzegels, reclamefolders en zelfs bekende deuntjes op de televisie.

Een rijdende schatkist op wielen

Hoewel de wagens van de buitenkant compact oogden, was de binnenruimte verrassend efficiënt ingedeeld. Klanten liepen via een smal gangpad langs schappen vol verse zuivel, groenten, fruit, brood, vleeswaren en huishoudartikelen tot ze bij de chauffeur annex kassier achterin de bus stonden. Voor kinderen was de komst van de bus steevast een feest; met een paar losse centen in de hand mochten ze zelf een ijsje of wat snoep uitzoeken, waarna ze trots hielpen om de zware papieren boodschappenzakken naar de keuken te dragen.

De spil van de sociale buurt

De man achter het stuur was in die tijd veel meer dan alleen een winkelier; hij fungeerde als het sociale ankerpunt van de straat. De chauffeur kende de families in het dorp bij naam, wist precies wie welke melk dronk en hield altijd tijd vrij voor een praatje over de dagelijkse beslommeringen. De bekende slogan van de rijdende winkel – 'Leve de man van de SRV, van je hiep hiep hiep hoeree' – werd dan ook door jong en oud vrolijk meegezongen.

Juist voor ouderen en minder mobiele dorpsbewoners was deze persoonlijke benadering een uitkomst, omdat zij zo zonder auto of lange wandeltocht toch hun verse spullen in huis kregen. Het wekelijkse bezoek aan de bus was dan ook een vast ontmoetingsmoment op de stoep, waar de laatste buurtuwtjes uitgebreid werden uitgewisseld.

Bekijk ook

Terug naar de tropenjaren: hoe we in 1975 en 1976 'mooiweermoe' werden van de hitte | Noorderland

Het einde van een tijdperk

Rond het einde van de jaren 90 kwam er geleidelijk een einde aan de hoogtijdagen van de SRV-wagens. De maatschappij veranderde in rap tempo: de traditionele huisvrouw die overdag thuis de boodschappen aannam verdween, en gezinnen trokken in het weekend massaal naar de grote supermarkten buiten de dorpskernen, die een steeds groter en goedkoper assortiment aanboden. Desondanks rijdt er in enkele landelijke gebieden verspreid over ons land nog altijd een handjevol van deze nostalgische bussen rond om de service levend te houden. Voor de rest van Nederland blijft de SRV-wagen een prachtig symbool van een tijd waarin het dagelijks leven net een stukje persoonlijker en gemoedelijker was.