Heb je last van aangevreten planten? Dit is het belangrijke verschil tussen naakt- en huisjesslakken

Het grootste verschil: een ingebouwd harnas

Slakken behoren tot de stam van de weekdieren. Hoewel de meeste soorten diep in de zee leven, hebben de landslakken zich perfect aangepast aan het leven op het droge. Het meest opvallende verschil tussen de naakt- en huisjesslakken is natuurlijk het huisje.

Voor de huisjesslak (zoals de bekende poelslak of de wijngaardslak) is die schelp een heus harnas. Het beschermt hen niet alleen tegen hongerige roofdieren, maar helpt hen ook te overleven bij extreme weersomstandigheden. Omdat slakken voor een enorm groot deel uit water bestaan, liggen ze continu op de loer voor uitdroging.

Wist je dat? Als het in de zomer extreem droog is, of in de winter juist bitterkoud, kruipt de huisjesslak diep in zijn schelp. Hij sluit de ingang af met een dikke laag slijm dat opdroogt tot een watervaste verzegeling. Zo blijft het vocht binnen en overleeft de slak moeiteloos de seizoenen.

Naaktslakken (zoals de grote wegslak of de gevlekte akkerslak) moeten dit ingenieuze schild missen. Zij verliezen veel sneller vocht en zijn daarom genoodzaakt om overdag diep weg te kruipen onder vochtige tegels, bloempotten of bladeren. Pas als de avond valt en de dauw neerdaalt, komen ze tevoorschijn voor hun nachtelijke wandeling.

Wat staat er op het menu?

Naaktslakken en huisjesslakken hebben een verschillend eetpatroon, en dat maakt een groot verschil als het op de tuin aankomt.

• Naaktslakken zijn de echte fijnproevers van de tuin, al is de gemiddelde tuinier daar minder blij mee. Zij hebben een voorkeur voor mals, levend groen. Jonge plantjes en rijpe vruchten zijn hun absolute favoriet.
• Huisjesslakken zijn over het algemeen veel minder schadelijk voor je dierbare planten. Zij richten zich voornamelijk op dood organisch materiaal, rottende bladeren, algen en schimmels. In een gezond ecologisch systeem zijn deze huisjesdragers dus onmisbare opruimers. Ze breken plantaardig afval af en geven zo weer belangrijke voedingsstoffen terug aan de bodem.

De tijgerslak en de tuinslak: de helden van de border

Er zijn twee soorten slakken die je juist met open armen in je tuin wilt ontvangen:

• De gewone tuinslak: Deze herken je direct aan zijn vrolijke geel-zwart gerande huisje. Hij laat je jonge planten met rust en stort zich vol overgave op brandnetels, dode bladeren en zwammen.
• De tijgerslak (of grote aardslak): Hoewel dit een naaktslak is, wil je deze gevlekte jager absoluut niet bestrijden. De tijgerslak is namelijk een omnivoor die niet alleen dood materiaal eet, maar ook dol is op de eitjes én de exemplaren van andere, schadelijke naaktslakken. Een natuurlijke bondgenoot in de tuin!

Bekijk ook

Sluw, gulzig en mysterieus: 5 dingen die je nog niet wist over de koekoek | Noorderland

Natuurlijke hulp in de strijd

Voer je deze zomer toch een strijd tegen de veelvraten zonder huisje? Weet dan dat je er niet alleen voor staat. De natuur biedt gelukkig volop biologische hulptroepen. Lijsters en merels lusten wel pap van een slak, en ook egels, spitsmuizen, padden en hazelwormen schuiven graag aan voor een slakkenmaaltijd. Zorg dus voor een diervriendelijke, natuurlijke tuin; dan lossen die slijmerige sporen zich vaak vanzelf weer op.