Ha Ronald, we zitten hier bij een iconisch stukje Friese historie. Kun je meer vertellen over de geschiedenis van dit gebouwtje?
Zeker. Dit is niet zomaar een transformatorhuisje; het is het allereerste gemetselde exemplaar van Friesland, gebouwd rond 1919 – al meer dan 100 jaar oud dus. Destijds was het een imposante verschijning, wel tweeënhalf keer zo hoog als de versie die je nu ziet. Dat moest ook wel, want er liep een zware hoogspanningskabel door die de plaatselijke melkfabriek en het dorp van stroom voorzag. In de loop der jaren werd het elektriciteitsnet gemoderniseerd. De hoogspanningskabel werd overbodig en het huisje werd letterlijk een kop kleiner gemaakt. Daarna verloor het al gauw zijn functie en ging de staat van het gebouwtje hard achteruit.’
Het scheelde niet veel of het was er helemaal niet meer geweest, toch?
‘Klopt. De energiemaatschappij wilde het op een gegeven moment slopen. Gelukkig hield de gemeente dat tegen. Zij zagen de waarde er wel van in: het was te karakteristiek voor het dorpsgezicht en het had een bepaalde architectonische waarde die bewaard moest blijven. Er volgde een periode van onzekerheid: diverse stichtingen onderzochten wat er met het huisje moest gebeuren: een bed and breakfast bleek uiteindelijk de beste oplossing, want dat zorgde ook voor meer levendigheid en toerisme in het dorp. In eerste instantie zou het plaatselijke dorpsbelang dit oppakken, maar ze durfden het uiteindelijk toch niet aan. Toen was het cirkeltje weer rond en verscheen er een berichtje in de krant: het huisje zou nu misschien écht gesloopt worden.’
En dat was het moment dat jij de telefoon pakte.
‘Precies, het krantenberichtje raakte me. Het huisje zag er op de foto precies uit zoals een kind het zou tekenen: een simpel blokje met een dak erop. Dat vond ik grappig, het sprak gelijk tot mijn verbeelding. Daarnaast vond ik het zonde als zo’n karakteristiek pandje verloren zou gaan. Ik ben, als meubelmaker en restaurateur, iemand die juist kijkt naar behoud en hergebruik. Ik belde de gemeente met de vraag hoe het met de plannen stond en vertelde dat ik er wel een B&B van wilde maken. Ze waren gelijk enthousiast. Omdat ik al ervaring had met renoveren, verbouwen én met verhuren, wist ik een beetje waar ik aan begon, al had ik nog nooit zo’n bijzonder stukje erfgoed onder handen genomen.’
Was het liefde op het eerste gezicht toen je voor het eerst met de sleutel voor de deur stond?
‘Liefde voor het potentieel, ja. Maar het huisje was in een enorm slechte staat: er zaten gaten in het dak – er groeide zelfs een boom uit de gevel –, het was er muf en pikkedonker. Eigenlijk was het slechts een karkas: vier buitenmuren en een deur. Toch dacht ik meteen: geweldig! Ik zag het eindresultaat al voor me. Ik wist gelijk: hier moet licht in. En extra
ruimte.’
Het huisje is van 9 naar 16 vierkante meter gegaan. Hoe heb je dat gedaan?
‘Het oorspronkelijke huisje was inderdaad maar 3,5 bij 3,5 meter, dat is wel heel krap voor een comfortabel verblijf. Ik heb daarom een ontwerp gemaakt waarbij er drie erkers uit het gebouwtje “schuiven”. De gemeente was eerst kritisch: ze wilden dat het karakter behouden bleef. Ik heb toen een architect in de arm genomen die mijn ontwerp verder heeft uitgewerkt. Zij kwam met het idee om “ribbels” op de erkers aan te brengen. Dat bleek historisch heel verantwoord: vroeger hadden de transformatoren vaak koelribben. Op deze manier hielden we de geschiedenis levend, dat vond de gemeente mooi. Binnen heb ik nog een mezzanine gemaakt, een tussenverdieping die groot genoeg was voor een ruim tweepersoonsbed, waardoor je beneden genoeg leefruimte behoudt.’
Verder lezen
Het volledige interview met Ronald over zijn Transformatorhuisje lezen? Dit verhaal vind je in de nieuwste Woonspecial van Noorderland, nu te koop in de winkels en online te bestellen via onze webshop. Geniet in deze speciale Noorderland-editie van bijzondere (woon)verhalen en inspirerende binnenkijkers. Zo bewonderen we een waanzinnig verbouwd treinstation en kijken we binnen in een eeuwenoud keuterijtje in Veenhuizen. Dit – en nog veel meer – lees je nu in onze nieuwe editie.