Kunstenares Eline Brontsema uit Groningen: 'Houtsnedes maken is echt aanpoten'

Nooit gaat Eline Brontsema de deur uit zonder notitieboekje in haar tas. Daarin noteert ze ideeën die elders of onderweg spontaan bij haar opkomen. ‘Mocht ik ooit zonder inspiratie zitten, dan kan ik in dat boekje kijken. Maar dat gebeurt natuurlijk nooit,’ zegt ze lachend.

Ideeën doet ze in haar eigen omgeving op, in het dagelijks leven in Groningen-stad. ‘Alles wat ik onderweg zie als ik ’s ochtends naar mijn atelier fiets, kan een onderwerp zijn: wat mensen voor hun raam hebben, een bushokje, een prullenbak. Dingen waar mensen normaal gesproken aan voorbij lopen of die ze zelfs lelijk vinden.’

Eline haalt die objecten uit hun context en stelt ze juist centraal. ‘Daardoor kijken diezelfde mensen er ineens heel anders naar. Soms herkennen ze er iets in, een bepaalde sfeer of een detail van vroeger.’

Van douchegordijn naar kunst

Ook bij een oud interieur wordt Eline alert. ‘Een oude wastafel bijvoorbeeld vinden mensen vaak onhandig. Maar als zoiets eenmaal is uitgelicht en in een lijstje zit, vinden ze het opeens fantastisch. Dat vind ik zo grappig.’

Zo veranderde Elines eigen ouderwetse douchegordijn ook plots in een kunstwerk: het douchegordijn hangt een beetje open en onthult vierkante tegeltjes en een eenvoudige douchekop. Een gedateerde badkamer, denk je misschien op het eerste gezicht. Maar Eline vindt dit juist een vorm van schoonheid die ze koestert en graag met anderen deelt. ‘Ik heb er een prent van gemaakt, die hangt nu bij mensen aan de muur.’

Eigen belevingswereld

Oog voor de details om zich heen had Eline al toen ze nog klein was. ‘De beste methode om goed te leren tekenen is vanuit de werkelijkheid: wat je voor je ziet, gewoon met papier en potlood. Dat heb ik als kind heel veel gedaan. Dan portretteerde ik bijvoorbeeld mijn vader, die een beetje onderuitgezakt televisie zat te kijken. Als ik die tekening nu zie, dan ben ik er best van onder de indruk.’

Ook maakte ze vaak tekeningen van haar drie broers en haar moeder. Ze was een goede observator, denkt ze zelf. ‘Op de achtergrond blijven en goed kijken, dat heeft er altijd al in gezeten. Ik maakte ook vaak boekjes met verhalen, die ik illustreerde en aan elkaar niette. Daar kon ik helemaal in opgaan.’

'Niks voor mij'

Van kleins af aan had ze gezegd: ‘Ik ga later naar de kunstacademie.’ Dat was het plan, maar het liep anders. Tijdens het laatste jaar op het Fivelcollege volgde Eline daar op zaterdag een vooropleiding van Minerva, de kunstacademie in Groningen. Ze werd toegelaten, maar de vooropleiding was niet wat ze ervan verwacht had. ‘Ik wilde leren schilderen en de techniek leren, maar daar lag de nadruk niet op. Ik had op die leeftijd ook nog niet in de gaten dat je daar je eigen richting in kunt zoeken. Ik dacht vooral: dit is niks voor mij.’

Verder lezen

Wil je het volledige interview met Eline Brontsema uit Groningen lezen? Dit verhaal vind je in onze nieuwste Woonspecial, die nu in de winkel ligt en online te bestellen is via onze webshop. Geniet in deze speciale Noorderland-editie van bijzondere (woon)verhalen en inspirerende binnenkijkers. Zo bewonderen we een waanzinnig verbouwd treinstation en kijken we binnen in misschien wel het kleinste huisje van Friesland. Dit – en nog veel meer – lees je nu in onze nieuwe editie.