Meer dan alleen het Friese paard: deze 6 bijzondere dierenrassen zijn de trots van Noord-Nederland

Het Friese paard

De trots van Friesland: het Frysk hynder. Dit elegante, altijd zwarte paard is een van de oudste rassen van Nederland en werd al in de middeleeuwen ingezet als werk- en krijgspaard. Later werd het dier gebruikt voor de lichte landbouw, maar ook als koetspaard: lokale adel en boeren van stand pronkten graag met een Fries voor hun sjees. Tegenwoordig wordt de Fries vaak gebruikt als rij- of menpaard, maar hij schittert ook wereldwijd in films.

De Friese stabij

De Friese stabij, of stabijhoun, komt uit de Friese Wouden en werd vroeger gebruikt voor de jacht op klein wild, het bewaken van boerderijen en het vangen van mollen. Zijn naam betekent dan ook letterlijk "sta-me-bij". Tegenwoordig is de stabij een geliefde gezinshond, hoewel het beestje ook bekendstaat om zijn eigenwijze karakter: een echte Fries, dus!

Het Drents heideschaap

Struin je door de Drentse natuur, dan kom je vast een Drents heideschaap tegen. Dit oeroude ras, al bekend sinds 4000 voor Christus, werd vroeger vooral gehouden om heidegronden vruchtbaar te maken. Toen kunstmest zijn intrede deed, verdween de noodzaak van schapenmest en daalde hun aantal drastisch. Maar tegenwoordig zijn de dieren weer in trek en worden ze ingezet voor natuurbeheer: ze houden de heide open en voorkomen dat het landschap dichtgroeit.

De Drentsche patrijshond

De Drentsche patrijshond vindt zijn oorsprong in de 16de eeuw in Drenthe. Zijn voorouders, de spioenen, kwamen via Frankrijk uit Spanje naar Nederland. De Drentsche patrijshond werd door boerengezinnen ingezet voor diverse taken: als jachthond voor het opsporen en apporteren van wild, als bewaker van het erf, voor het drijven van vee en zelfs voor het trekken van de melkkar. Vandaag de dag is het een loyale gezinshond, al behoudt hij zijn jachtinstinct.

Het Groninger paard

Dit sterke, betrouwbare paard ontstond rond 1870 in Groningen door kruisingen met Oost-Friese en Oldenburger rassen. Ooit was het Groninger paard een onmisbare kracht in de landbouw en het transport, maar in de 20ste eeuw werd het door mechanisatie bijna verdrongen. Dankzij liefhebbers werd het ras gered en is het nu geliefd als veelzijdig rij- en menpaard.

De Groninger blaarkop

De Groninger blaarkop is een traditioneel Nederlands runderras dat zijn oorsprong vindt in de provincie Groningen. Met zijn zwarte of rode vacht, witte kop en kenmerkende "blaren" rond de ogen is de koe een opvallende verschijning. Dit rund staat al sinds de middeleeuwen bekend om zijn goede melk- en vleeskwaliteit. In de vorige eeuw raakte het ras bijna in de vergetelheid, maar dankzij inzet van liefhebbers en fokkers is het nu weer volop in trek.