Wandelen alsof je een privébos hebt? Deze drie noordelijke natuurgebieden zijn verrassend stil

Nationaal Park De Alde Feanen: water, riet en ruimte

Tussen Leeuwarden en Drachten ligt Nationaal Park De Alde Feanen, een uitgestrekt laagveenmoeras van bijna 2.500 hectare. Het landschap is hier voortdurend in beweging: open water, rietlanden, moerasbossen en veenplassen wisselen elkaar af, waardoor elke wandeling anders voelt. Je loopt over oude veendijken, langs rietvelden die zacht ruisen in de wind en door stukken moerasbos waar het licht gefilterd binnenvalt.

De Alde Feanen staat bekend als een van de rijkste vogelgebieden van Nederland. Met wat geluk zie je soorten als de zeearend, roerdomp en grote zilverreiger. In de winter strijken er duizenden ganzen en eenden neer en ook de otter heeft er een leefgebied. Door het waterrijke karakter hangt er een rustige sfeer die per seizoen verandert: in de lente en zomer hoor je overal vogelgezang, in de herfst en winter voelt het gebied stiller en bijna mystiek.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Wandelen kan vooral mooi aan de oostzijde van het park. Er zijn routes van kort tot lang, bijvoorbeeld de tocht It Wikelslân van 5 kilometer. Houd wel rekening met natte stukken: waterdichte schoenen zijn hier geen overbodige luxe.

Ter Apelerbossen: oud bos met een verhaal

Helemaal in het zuidoostelijke puntje van Groningen, in Westerwolde, liggen de Ter Apelerbossen. Een oud, uitgestrekt bosgebied met slingerpaden, open velden en de meanderende Ruiten Aa die je een groot deel van de route vergezelt. De mooiste manier om het gebied te verkennen is via het Boswachterspad, een rondwandeling van 12 kilometer die start bij Klooster Ter Apel. Dat kruisherenklooster uit 1465 ligt aan een statige beukenlaan en vormt een bijzonder beginpunt, met een duidelijke historische lading.

Vanaf het klooster volg je donkerblauwe paaltjes door het Roelagerbos en Meebos, delen van de oudste bossen van Groningen. Onderweg kom je langs imposante eiken en beuken, stille bankjes, een verstilde Joodse begraafplaats en plekken waar omgevallen bomen bewust blijven liggen voor biodiversiteit. Hier leven onder meer boommarters, vleermuizen en zwarte spechten. Langs de Ruiten Aa is het extra mooi: een beek die soms rustig stroomt en dan weer levendig kolkt, met kans op libellen, reeën en in het voorjaar een ijsvogel.

Na afloop is Hotel Boschhuis naast het klooster een fijne plek om nog even na te zitten met koffie of lunch.

Doldersummerveld: Drentse heide met weids uitzicht

Ten noorden van Doldersum ligt het Doldersummerveld, een heidegebied van ruim 400 hectare in Nationaal Park Drents-Friese Wold. Het landschap is open en weids, met zachte zandpaden, verspreide bomen en hier en daar jeneverbesstruiken die het veld iets ruigs geven. In de zomer kleurt de struikheide paars, in de nazomer en herfst wordt dat kleurenspel alleen maar indrukwekkender. In de winter hangt er juist een serene stilte over het gebied.

Het gebied wordt begraasd door schapen; bij de schaapskooi op de Huenderhoeve kun je zien hoe de herder dagelijks met de kudde de hei op trekt. Naast deze grazers leven er broedvogels zoals kwartels en patrijzen en vliegen er zeldzame vlinders rond. Voor het beste overzicht beklim je de uitkijktoren: daar zie je pas hoe groot en leeg het veld kan aanvoelen.

Vanaf bezoekerscentrum Grenzeloos Doldersum is een route van ongeveer 8 kilometer uitgezet. Je wandelt langs monumenten, sporen uit de Tweede Wereldoorlog, een oude boerderij van de Maatschappij van Weldadigheid en zelfs een middeleeuws karrespoor. Het bezoekerscentrum zelf is een fijne startplek met een kleine expositie en extra route-ideeën.