De UFO's van Gorredijk: een maand lang lag de hemel onder een vergrootglas

'Iets onverklaarbaars'

Vrijdag 11 januari 1974. De nacht valt als een sluier over het Friese dorp Gorredijk. Bjinse Slof (27) staat op het erf van zijn huis aan het Easterein. Hij heft zijn blik naar de hemel en ziet een helder lichtverschijnsel, dat gestaag langs de hemel glijdt; een fluistering in het koude donker, bijna onwerkelijk. Het is geen lamp, geen helikopter of vliegtuig – die herkent Bjinse uit duizenden. Hoewel hij het een eigenaardig tafereel vindt, besluit hij er met niemand over te spreken. Hij wil niet voor gek worden versleten. Toch blijft hij waakzaam.

Diezelfde maand, op 29 januari, ziet Bjinse opnieuw iets onverklaarbaars. Ditmaal een driehoekig object met rode lichten, majestueus glijdend boven Gorredijk. Hij maakt er een tekening van. Nu is hij niet de enige: hij roept zijn moeder en broer erbij, die ook iets waarnemen dat ze niet kunnen thuisbrengen. Wanneer zijn broer er later tijdens zijn stage bij een bedrijf over vertelt, belandt het verhaal via-via bij de Leeuwarder Courant.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Spot en ongeloof

Bjinse’s angst om belachelijk gemaakt te worden, blijkt niet ongegrond. Dorpsbewoners weten dat hij wel van een borrel houdt en geloven niets van zijn verhaal. Spottend zeggen sommigen dat hij vast een bierfles heeft zien vliegen. Dat hij in een achterstandswijk woont en niet bij iedereen een vlekkeloze reputatie heeft, helpt daarbij niet.

Maar er verandert iets wanneer ook Pier Postma, ambtenaar van de burgerlijke stand, samen met zijn vrouw een UFO ziet. Op weg naar een kerkje om snoep in te pakken voor een inzamelingsactie zien ze rond half acht ’s avonds iets vreemds in de lucht. ‘Postma kende Bjinse en wist hoe er over hem gedacht werd. Nu hij met zijn vrouw hetzelfde had gezien, besloot hij ook de krant te bellen om Bjinses verhaal te bevestigen. Ze wisten dat hij anders nooit geloofd zou worden,’ vertelt Taede Smedes, schrijver van De UFO’s van Gorredijk, waarin hij een nauwgezette reconstructie van de gebeurtenissen geeft. ‘Vanaf dat moment verschenen er artikelen in de krant. Begin februari barstte het pas écht goed los.’

Dorp in de ban

Het anders zo rustige Friese dorp raakt in de ban van de UFO’s. Binnen enkele dagen rijgen de waarnemingen zich aaneen. Aan de hemel verschijnen lichten die er niet thuishoren: rood, wit en blauw. Op 3 februari ziet de zevenjarige Truus Meijer om kwart voor tien ’s morgens een vreemd object boven de Sjoelstrjitte hangen. ‘Een enge paddenstoel,’ noemt ze het. Later zullen anderen het omschrijven als een “ANWB-paddenstoel”. 

Truus rent naar huis en vertelt het haar vader Geert, die aanvankelijk denkt aan kinderlijke fantasie. Maar wanneer hij haar herhaaldelijk tekeningen laat maken, blijken die telkens hetzelfde beeld te geven.

Een dag later ziet haar broer Nico (12) om half acht ’s avonds een rode bol, ter grootte van een tennisbal, stil aan de hemel hangen en vervolgens verdwijnen. Pas echt geïnteresseerd raakt Geert wanneer hij op 5 februari om half acht ’s avonds, onderweg naar een vergadering, zélf een gele “paddenstoel” ziet – precies zoals zijn dochter die had beschreven. Hij hangt boven een rijtje seniorenwoningen. ‘Toen wist hij dat er werkelijk iets vreemds aan de hand was,’ vertelt Smedes. ‘Maar bij de vergadering werd hij uitgelachen. Dat zette iets bij hem in werking.’

Meer lezen

Verder lezen? Het volledige verhaal over de UFO's in Gorredijk vind je in onze herfsteditie, nu te koop in de winkels en online te bestellen via onze webshop. In deze editie volgden we onder andere de Walk of Grief, een nieuwe pelgrimstocht op Terschelling, en namen we een kijkje bij een Groningse pompoenboerderij. Verder liepen we een ochtend mee met een herder in Drenthe en kregen we een voorproefje van een nieuw wandelevenement op Vlieland. Dit – en nog veel meer – lees je nu in ons nieuwste nummer.