Sybrand Buma over Friesland: 'Ik had niet gedacht hier ooit nog terug te keren'

Thuiskomst

Friesland, de provincie waar Sybrand van Haersma Buma zijn bestemming lijkt te hebben gevonden, sinds hij in 2019 tot burgemeester van Leeuwarden werd benoemd. Zijn kompas wees onmiskenbaar naar het noorden. Eerder al noemde Buma deze stap in zijn leven dan ook ‘geen terugkeer, maar een thuiskomst’. In een interview omschreef hij zijn benoeming als ‘een eer’ en ‘een voorrecht’. 

Dat beaamt hij opnieuw, volmondig, als we tegenover hem zitten in de statige burgemeesterskamer. Een ruimte waar, ook in 2025, de oorspronkelijke grandeur nog van de muren spat. De historische ambiance boezemt bezoekers ontzag in, zoals het hele monumentale stadhuis aan het Hofplein in de hoofdstad dat doet.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Wie de van zwierig houtsnijwerk voorziene trappen bestijgt, ziet dat er op de bovenverdieping nog veel van het vroeg-18de-eeuwse interieur intact is gebleven. Wandvullende gobelins, kleurrijke portretten van een lange reeks vorsten, rijkelijk met ornamenten versierde plafonds en blinkende vloeren van marmer. Het is moeilijk bescheiden te blijven in zo’n setting. Hoewel: “poeha” past niet bij de volksaard van de Friezen. Buma knikt: ‘Men is trots, zeker, maar ook nuchter. In Den Haag spreek je als bestuurder de taal van de macht. Hier leer je de taal van de mensen.’ 

De taal van het hart

Die taal beheerst Sybrand Buma – vanzelfsprekend – tot in de finesses. Als het moet, of beter nog, mógelijk is, schakelt hij moeiteloos over in het Fries. De taal van zijn hart. ‘We moeten wel alert zijn op de toekomst van onze taal,’ beseft hij. ‘Al valt het me ook op hoeveel jonge mensen de streektaal nog spreken. En er wordt in de stad méér Fries gesproken dan in mijn jeugd.’

Friezen zijn niet van het hoogdravende, wars van status met een grote entourage. ‘Je zult me hier zelden zien in de dienstauto. Dat is ook niet praktisch, maar als ik de stad in loop of fíets zie ik veel meer. Dan ben ik ook toegankelijker.’ Hij voelt zich een burgervader, in die zin dat hij er voor iedereen wil zijn, onder alle omstandigheden.

'Men is trots, zeker, maar ook nuchter.'

Buma memoreert: ‘Mijn grootvader was voor de oorlog burgemeester van Stavoren, een plattelandsgemeente. Elke dag om vijf uur trok hij eropuit en liep de straat op om alle inwoners even te begroeten, met een wandelstok in de ene en zijn hoed in de andere hand.’ Een brede lach: ‘Voor mij is dat natuurlijk een kansloze missie, hier in Leeuwarden.’ 

Hoewel ook hij probeert om midden in de samenleving te staan. ‘Mensen klampen je aan, stellen vragen, dat gaat altijd door; wel met respect gelukkig.’ Het verschil met wat Buma ‘de Haagse kaasstolp’ noemt is groot. ‘Het contact is minder vluchtig in deze functie. Hier kom je mensen steeds weer tegen op werkbezoeken, op scholen en bedrijven. En iedereen is me even lief.’ Dat gevoel kreeg hij van zijn vader mee. ‘Als burgervader ben je aanspreekbaar voor alle lagen van de bevolking, je hoort ontzettend veel en iedereen heeft z’n eigen levensverhaal.’

De schaal van de stad

Burgemeester worden was bepaald geen vurig gekoesterde droom. ‘De band was sterk, maar ik had niet gedacht hier ooit nog terug te keren. Het kwam op mijn pad en toen wist ik het ook, diep van binnen: dít is het, dít moet ik gaan doen.’ Het noorden lag altijd dicht bij zijn hart.

Zijn – inmiddels overleden – ouders woonden in Leeuwarden en de Friese wimpel wapperde sowieso al standaard aan de vlaggenmast van zijn Voorburgse voortuin, in de drie decennia dat Sybrand Buma in Den Haag werkzaam was. ‘Dat zie je bij veel Friezen die buiten Friesland zijn gaan wonen,’ zegt hij erover. ‘Het is een verademing om hier te leven en werken. De hechte gemeenschap – mienskip – is voelbaar en oprecht.’ 

Verder lezen?

Het volledige interview met Sybrand Buma vind je in onze Frieslandspecial, nu te koop in de winkels en onze webshop. In deze nieuwe editie gaan we op tijdreis door Friesland, proeven we échte Beerenburg in Sneek en nemen we een kijkje in museumdorp Allingawier. Dit – en nog veel meer – lees je nu in ons nieuwste nummer.