Imker Sander Zoutman van Groningse Honing: 'De bijensterfte neemt toe, dat is een zorgelijke ontwikkeling'

Streeklekkernij

Bij bestelling vanaf twee potjes échte Groningse honing stapte Sander Zoutman tot voor kort nog, huppakee, op z’n fiets, om de ambachtelijke streeklekkernij persoonlijk aan huis te bezorgen. Daar heeft de imker geen tijd meer voor, nu zijn bijenstal een flinke vlucht heeft genomen en het aantal kasten rap groeit. Dat is goed nieuws voor de honingbij én voor de biodiversiteit van het landschap. Hoog tijd voor een lesje bijenfeitjes. 

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

Nooit uitgeleerd

Sander (43) heeft een schaduwrijke spot in de tuin gezocht voor koffie en een goed verhaal. Over het levensbelang van bijen, die kleine fascinerende wezens die zijn leven radicaal hebben veranderd. De man, die ooit besloot imker te worden om aan de ratrace van het leven te ontsnappen, oogt bezweet maar volledig in z’n element. ‘Het is hier supermooi en zelfs ík raak nooit uitgeleerd.’ 

Het klinkt gek, maar zodra op het heetste van de zomer de bloei stopt en de bijenstal weer tot rust komt, begint het spitsuur pas écht voor Sander. Er staat geen vastomlijnde dag of datum voor, maar grofweg half juli eindigt het honingseizoen. Dan werkt deze blije imker zich, samen met eigen familie, vrienden, een schare vrijwilligers en betaalde krachten via het uitzendbureau, een slag in de rondte. ‘Ik begon met een paar potjes, later een doosje. Nu vul ik zó een hele pallet.

Imkervirus

Voor de basis van Groningse honing moeten we minstens een jaar of tien terug in de tijd. Sander Zoutman werkte toen nog als manager Food bij IKEA in Groningen en had wat ervaring in de horeca. Misschien dat hij daarom altijd al een bovenmatige interesse had in de herkomst van ons voedsel.

‘De productie van melk en andere zuivel, maar ook honing, hoe gaat dat in z’n werk? Ik begon me daar wat in te verdiepen. Mijn eigen manager hield bijen en toen ik eens bij hem thuis kwam kijken was het imkervirus los.’ Als Sander over die ontdekking vertelt, spat het plezier er nog steeds af. ‘Ik kan dit ook zélf,’ bedacht-ie monter. ’Dus volgde ik een cursus en van mijn manager kreeg ik toen een eerste klein bijenvolkje, zes ramen met 20.000 bijen, cadeau. Dat schijnt geluk te brengen.’ 

Voorlichting

Een heerlijke hobby was geboren. ‘Hoe kan ik zo’n volkje de winter doorhelpen?’ was eigenlijk Sanders voornaamste vraagstuk. ‘Hoe gaan die insecten met elkaar, en met de natuur om? En zou ik er misschien een paar potjes honing van kunnen maken… voor thuis, voor vrienden en familie?’ Het begon kleinschalig en het succes overtrof zijn stoutste dromen. Lacht: ‘Ik had al snel honing te véél.’

Als onbezoldigd bijenambassadeur zou hij het liefst nog veel méér tijd besteden aan voorlichting buiten de deur, aan jong en oud. Vertellen over hoe afhankelijk de mens is van bijen. Want dan raakt-ie op dreef. ‘Zonder bestuivers zoals bijen en hommels of vlinders zouden wij geen bloemen of gewassen meer op het land hebben. Geen fruit of groente in de winkels. Dat realiseren mensen zich niet vaak genoeg, denk ik. De bijensterfte neemt toe, dat is een zorgelijke ontwikkeling. Bewustwording is van het grootst mogelijke belang.’

Hij weet: mensen vinden bijen soms “eng”, zijn bang dat ze gestoken worden. ‘Maar dat gebeurt zelden, alleen als ze zich bedreigd voelen. De volkjes zijn heel rustig. Bovendien gaat een bij dood als-ie gestoken heeft, dat zal-ie niet snel doen.’

Verder lezen

Het volledige verhaal vind je in ons nieuwste zomernummer, nu te koop in de winkels en onze webshop. In deze nieuwe editie nemen we een kijkje in een bijzonder zeemuseum in Drenthe (ja, echt!), gaan we varen in Giethoorn en bezoeken we een tropische oase in Haren die je direct een vakantiegevoel bezorgt. Ook zetten we de lekkerste zomerrecepten op tafel. Dit – en nog veel meer – lees je nu in ons nieuwste nummer.