5 dingen die je nog niet wist over de bladluis

1. Ze planten zich razendsnel voort

Bladluizen nemen voortplanting serieus – heel serieus. Veel soorten slaan het hele paringsritueel gewoon over. In plaats daarvan klonen vrouwtjes zichzelf. Ze brengen direct levende nakomelingen ter wereld: mini-bladluizen die meteen kunnen eten en groeien. In de lente en zomer kunnen dat er wel tien per dag zijn. Reken maar uit: één luis kan in een mum van tijd zorgen voor een complete kolonie. Handig voor de bladluis, minder prettig voor de tuinliefhebber.

2. Ze zijn er in meer kleuren en soorten dan je denkt

Groen, zwart, oranje: bladluizen zijn er in allerlei kleuren. Die kleur hangt af van de soort én de plant waarop ze leven. In Nederland komen meer dan 400 verschillende soorten voor, ieder met hun eigen voorkeuren. Sommigen zijn kieskeurig, anderen eten van alles. Van aardappeltopluis tot perzikluis: er is een verbazingwekkend grote bladluizenfamilie actief in onze tuinen en velden.

{{ trans('customs.newsletter_signup.responsemsg') }}

{{ trans('customs.buttons.signup') }}

Vul een geldig emailadres in. {{ errors . email[0] }}

3. Vleugels? Alleen als het moet

Niet elke bladluis krijgt vleugels. Vleugels maken verplaatsen mogelijk, maar kosten veel energie om te ontwikkelen. Pas wanneer een plant "opraakt", of het te druk wordt in de kolonie, ontstaan er gevleugelde exemplaren die op zoek gaan naar een nieuwe plek. Je zou het kunnen zien als hun manier om te verhuizen wanneer de buurt vol raakt.

Bekijk ook

Bladluis in je tuin? Zo kom je er weer vanaf | Noorderland

De bladluis is niet bepaald je favoriete tuingast. Hoe je het insect te slim af bent? Dat lees je hier.

4. Bladluizen leven samen met... mieren

Misschien heb je het weleens gezien: een rij mieren die druk in de weer is op een plant vol bladluizen. Dat is geen toeval. Mieren zijn dol op honingdauw, de suikerhoudende vloeistof die bladluizen afscheiden. In ruil voor die zoetigheid beschermen mieren de bladluizen tegen roofinsecten, en verplaatsen ze soms zelfs naar gunstigere plekken. Het is een fascinerend samenwerkingsverband: de bladluis als "melkkoe" van de mier!

5. Niet altijd een plaag – en soms gewoon te negeren

Hoewel bladluizen berucht zijn om de schade die ze kunnen aanrichten, zijn ze niet altijd erg. Ze hebben vooral een voorkeur voor jonge, sappige planten. Oudere planten zijn minder aantrekkelijk, en na verloop van tijd verdwijnen de luizen vaak vanzelf. Bovendien maken hun natuurlijke vijanden – zoals lieveheersbeestjes, sluipwespen en zweefvliegen – korte metten met een te grote populatie. Een gezonde tuin, met ruimte voor deze nuttige beestjes, houdt dus zichzelf vaak in balans. Soms is niets doen dus het beste wat je kunt doen.