Wandelen op Vlieland

Wij nemen je graag mee naar een bijzondere plek op West-Vlieland met zo’n veelzijdig karakter.

Tekst en foto's: Gert Tabak

Zandverstuivingen, duinen, kusten, kwelders, akkers, weiden, beek- en rivierbeddingen, bossen. Ons Noorderland heeft het allemaal in huis. Een kleurrijke smeltkroes van landschapstypes, stuk voor stuk boeiend. Wij nemen je graag mee naar een bijzondere plek op West-Vlieland met zo’n veelzijdig karakter. Rond de Kroon’s Polders stap je van het ene indrukwekkende landschap in het andere. Eén wandeling, zeven verschillende “Noorderlandschappen”! Als dat geen genieten is.

We kunnen rechts vlak de kwelder lopen, maar we kiezen ervoor om een etage hoger over de dijk te gaan die de Kroon’s Polders afsluit. Naar links kijkend kunnen we de kwelder blijven volgen en rechts zien we de dan al eerste van de vier polders liggen. Wat deze vier Kroon’s Polders op Vlieland zo bijzonder maakt zijn de overgangen van een zoute naar een zoete omgeving. De binnenste polder – de eerste dus – wordt voornamelijk gevoed door zoet water en heeft dan ook een heel andere vegetatiestructuur dan de buitenste polder, waar het zoute water van de Waddenzee mag instromen. Zo groeien er in de eerste polder bijvoorbeeld zeldzame soorten orchideeën. Al lopend over de dijk zien we inderdaad de sfeer en de vegetatie van de opeenvolgende polders veranderen. Al naar gelang het getij is er meer of minder water in de polders. Er hebben zich eilandjes gevormd die helemaal vol zitten met vogels, soms zijn ze zwart van de aalscholvers, maar de meeste droge plekken zien wit van allerlei soorten meeuwen. Hier en daar waadt een lepelaar door het ondiepe water. Fascinerend.

Snelstromende geulen
We lopen door op de dijk tot het punt waar het water met een behoorlijke snelheid de vierde polder in stroomt. Vanaf de betonnen brug over de stroom zien we krabben die tussen de basaltblokken op zoek zijn naar eten. Algen en wieren hebben de basaltblokken, die deze doorgang tegen afkalving moeten beschermen, in de loop der tijd kunstzinnig bekleed. Een eenzame meeuw struint de hele oever af naar iets lekkers. Via een trap gaan we de dijk weer op aan de andere kant van de doorgang. Terugkijkend zien we dat op dit punt de kwelder langzaam overgaat in de Waddenzee. De zon schittert in het water, zodat de geulen waardoor het opkomende water naar de polders stroomt extra oplichten. Het levert haast abstracte landschapsplaatjes op. Geweldig! In de verte zien we op de hoogwatervluchtplaats een vogelaar zitten turen door zijn verrekijker. Hij telt en noteert de aantallen vogels die hij op de Waddenzee en de kwelder ziet. Een groep ganzen loopt luid snaterend voor ons uit totdat ze in het hoge gras verdwijnen richting water, waar ze zich veilig voelen. 

De kamperfoelie bloeit nog steeds en hier en daar prikt er nog een gele straalbloem doorheen. In de verte zien we rookpluimen van de luchtmachtoefeningen. Dat doet vreemd aan, deze menselijke activiteit in dit prachtige gebied. Toch trekt de natuur zich er blijkbaar weinig van aan, want de vogelrijkdom is enorm. Als je de rookpluimen negeert heb je echt het gevoel dat je onderdeel bent van een heel oud landschap; deze duinen zijn eeuwen geleden gevormd. We komen langs een vennetje waar meeuwen aan het bekvechten zijn. Als we dichterbij komen zien we in de modderige oevers een mozaïek van vogelpoten in allerlei maten en vormen. Blijkbaar wordt hier regelmatig gefoerageerd door het gevleugelde volkje. 

Onder het genot van een drankje genieten we na van al die indrukwekkende landschappen. Ook die smaken naar meer. 

Laatste nieuws